چكيده:

كيست هيداتيك كه از آن به نام كيسه پر از آب ياد شده است . اين بيماري انتشار جهاني دارد وكشور ما نيز متحمل خسارات وزيانهائي از اين بيماري شده است. اين بيماري كه از چهار گونه اكينو كوكوس بوجود مي آيد  ميزبان اصلي آن سگ و سگ سانان هستند .و دامهاي اهلي و انسان ميزبانان واسط به شمار مي آيند .

فيزيو لو‍‍‍ژي ساختمان انگل بيماري از 3قسمت اسكو لكس ، گردن، و بند ها ،تشكيل شده است و يك كيست هيداتيك تك حفره اي از 4 لايه اي مطبق ،زايا ،كيسه هاي دختر ،مايع هيداتيكي ، تشكيل شده است

.سير تكاملي انگل در بدن ميزبان بوقوع ميپيوندد.چرخه انتقال بيماري  از رعايت نكردن بعضي اصول  دوباره تكرار ميگردد انتقال بيماري به دام توسط چريدن دامها در مراتع آلوده به تخم انگل اتفاق مي افتد .در مورد آلودكي به اين بيماري گوسفند از اهميت خاصي برخور دار است. اين بيماري نه تنها در دامها بلكه در طيور وانسان نيز باعث ايجاد بيماري ميكند. و عوارضي را در طيور ، انسان، ودام بوجود مي آورد.

 بيماري را مي توان با استفاده از تكنيك هائي تشخيص و در مان نمود .ولي اين نكته اساسي را بايد مد نظر قرار داد كه پشگيري مقدم تر از در مان است.

نتيجه نهائي كه ميتوان از اين بحث گرفت اين است كه باتوجه به مداومت پشگيري مي توان به كنترل وريشه كني بيماري نائل آمد.

     سيستم فري استال اولين بار در سال 1960 در شمال غرب ايالات متحده توسط شخصي بنام آدولف اوين  در اصطبل پرورش گاوهاي شيري بصورت خيلي ابتدايي مورد استفاده قرار گرفت.وهم اكنون در كشورهاي توسعه يافته استفاده از اين سيستم  رايج شده ودر كشور ما بصورت محدود در گاوداريهاي اطراف كرج از اين سيستم استفاده مي كنند.

    معايب سيستم تاي استال

   شير دوشي مشكل

   نياز به تميز كردن مرتب استالها

     مصرف زياد ماده بستر به ازاي هرراس گاو

     عدم تشخيص به موقع فحلي

     ابتلا گاو ها به مشكلات اندامهاي حركتي

  مزيت

      امكان توجه انفرادي به هر گاو

      ركورد گيري مطمئن

     افزايش تعداد دفعات شيردوشي

چكيده :

ملل آسيايي اولين افرادي بودند كه اقدام به پرورش ميگو كردند. از آن جا كه در قديم امكان تكثير و توليد لارو ميگو وجود نداشته است، براي تامين لارو ميگو از محيطهاي طبيعي دريا استفاده مي شد. لاروهاي جمع آوري شده از سواحل به استخرهاي پرورشي كه معمولاً دو منظوره (توام با برنج،ماهي و غيره ) بودند، انتقال مي يافتند. سيستم پرورشي در آن دوره به صورت گسترده بود، لذا بازدهي پاييني (100 تا 300 كيلوگرم  درهكتار) داشت. 

با پيشرفت علوم در اين زمينه پرورش ميگو رو به رشد گذاشت،به طوري كه در زمان حاضر اين فعاليت براي كشورهاي جنوب شرقي آسيا از اهميت (ارزآوري، صادرات، اشتغال وغيره ) ويژه اي برخوردار است.

پرورش ميگو درمنطقه خليج فارس ودرياي عمان در ابتدا توسط كشورهاي كويت و بحرين صورت گرفت . فعاليتهاي پرورشي در ايران از سال 1363 آغاز شد وهم اكنون از سير رو به رشدي برخوردار است، به طوري كه توليد ميگوي پرورشي در سال 1371، از 1/3 تن به 800 تن در سال 1377 افزايش يافته است.

هدف عمده در پرورش ميگو ميتواند به دليل وجود پروتئين هاي و مواد معدني در گوشت ميگو، و كوتاه بودن زمان تكثير و پرورش تقاضاي روز افزون جهاني براي مصرف مواد  پروتئيني و ارزآور بودن فروش لارو زنده و ميگوي بالغ باشد.

همچنين ميگو در درمان شب كوري، افزايش ميل جنسي ،درمان يبوست و سرطانهاي پوست موثر بوده واز پوست كتيني آن نخ بخيه تهيه مي نمايند.

انواع گونه هاي پرورشي ميگوي آب شور در ايران شامل ميگوي سفيد هندي، ميگوي موزي، ميگوي ببري سبز است . ميگو در دو منبع آب شور و شيرين پرورش مي يابد و بهترين شرايط اقليمي پرورش، مناطق گرمسيري و نيمه گرمسيري مي باشد . محل احداث كارگاه پرورش ميگو بايد در زمين مسطح يا با شيبي ملايم باشد استخرهاي پرورشي ميگو از جنس خاكند پس حاصلخيزي خاك در پرورش مهم است . مراحل آماده سازي استخر عبارت است از خشك و خالي كردن استخر ، لجن برداري و شست و شوي استخر ، شخم زني ، آهك پاشي.

حمل و نقل ميگو به وسيله مخازني با ظرفيت 500-1000 ليتر و يا بوسيله كيسه هاي نايلوني دو يا چند جداره انجام مي گيرد. ميزان تراكم لارو ميگو در استخرهاي پرورشي در روش رايج در ايران (نيمه متراكم) 2-4 عدد در هر متر مربع است. روشهاي پرورش ميگو در يك دوره 4 ماهه پرورشي عبارت است از : پرورش طبيعي ، نيمه متراكم، متراكم ، فوق متراكم و پرورش در قفس سال. نيازهاي غذايي ميگو پروتئين ها ، چربي ها ، كربوهيدرات ها ، ويتامين ها و مواد معدني است و غذاهاي تر مورد نياز ميگو صدف و حلزون و ماهيان كم ارزش (كوچك) بوده و توده زنده براي تغذيه آن آرتميا مي باشد وزن نهايي ميگو در حين برداشت 30 گرم و در بعضي گونه ها تا 35 هم گزارش شده است.

چكيده :

آرتميا يكي از انواع مهم و نسبتاً گسترده سخت پوستان است كه از آبهاي لب شور تا آبهاي شور كه ميزان املاح آنها ممكن است تا چند برابر آب دريا باشد زندگي مي كند. اسم علمي اين سخت پوستان به زبان لاتين با توجه به شكل ظاهري آن آرتميا (به معني گوشواره آبي) مي باشد. با روشن شدن ارزش غذايي و كاربردي آرتميا در تغذيه ماهيان پرورشي، براي اولين آكواريوم عمومي سانفرانسيسكو موفق به جمع آوري و خشك كردن تخم مقاوم آن كه اصطلاحاً سيست ناميده مي شود، گرديد. و از نيمه دم قرن 19 به بعد مطالعات و تحقيقات وسيعي در رابطه با مورفولوژي، اكولوژي هيستولوژي، ژنتيك، بيوشيمي، توكسيكولوژي و بيولوژي مولكولي و بسياري از موضوعات ديگر آغاز گرديده و سال به سال گسترش بيشتري يافته است، در حال حاضر تحقيقات و پژوهش در مورد موضوعات مختلف آرتميا توسط مركز رفرنس جهاني آرتميا در دانشگاه ژنت بلژيك، مركز آرتمياي يونان و مركز رفرنس كاليفرنيا و مركز رفرنس دانشگاه اروميه در حال انجام مي باشد.

چکیده:

كانيباليسم مشكلي است كه با گله هاي بزرگ طيور- جائيكه پرندگان در جاي محبوس نگهداري مي شوند - همراه است و پرندگان همديگر را نوك مي زنند . اين حالت مي تواند زمانيكه يك زخم توليد مي شود ، باعث مرگ و مير معني داري در داخل گله شود وهمچنين موجب كاهش در توليد تخم در مرغهايي كه نوك زده شده اند و دچار استرسند خواهد شد .

كانيباليسم نقصي است كه معمولا بوسيله برخي از شرايط مديريتي يا محيطي كه پرندگان تحت تاثير آنها هستند تشديد مي گردد.  درشرايط مديريتي شديد كه بوسيله صنايع مرغداري امروزي اعمال مي گردد ، اين شرايط مي تواند در تمام سنين و در بسياري از گونه هاي پرندگان رخ دهد . مسلما مرغان سبك مثل لگهورن كه از قفسهاي توليد تخم استفاده مي شود بسيار مستعدتر از نژادهاي سنگين هستند . اين نژادهاي سبك بوسيله طبيعت خشن توصيف مي شوند و به فاكتورهاي محيطي بسيار حساس هستند.

چكيده :

ليشمانيوز نام گروهي از بيماريهاي انگلي است كه توسط گونه هاي مختلفي از ليشمانيا در انسان و گوشتخواران و جوندگان بوجود مي­آيد. ليشمانيوز جلدي در بعضي كشورهاي جهان از جمله ايران بطور آندميك وجود دارد. بيش از 12 ميليون نفر در جهان به اين بيماري آلوده اند و شيوع موارد جديد 400000 در سال مي باشد، گسترش اين بيماري در تمام قاره هاي جهان به جز استراليا مي باشد. ليشمانيوزها در نقاط مختلف دنيا به صورت ضايعات پوستي، احشايي، مخاطي- پوستي بروز مي كنند. ليشمانيوزها به دنياي قديم و دنياي جديد تقسيم مي كنند.

براساس آمار سازمان بهداشت جهاني 80 كشور دنيا به اشكال مختلف ليشمانيوز آلوده هستند و ساليانه حدود 000/100 نفر فقط به شكل احشايي ليشمانيوز مبتلا مي شوند كه 80000-78 نفر آنها جان خود را از دست مي دهند و ميزان بروز ليشمانيوز جلدي در ايران بطور متوسط 28/0 در هر هزار نفر جمعيت است. افرادي كه مبتلا به ليشمانيوز جلدي مرطوب مي شوند در مقابل هر دو نوع مرطوب و خشك بايد حتماً تحت درمان باشد چون 90 درصد موارد موجب مرگ و مير مي شود.

در نوع جلدي از زخم نمونه برداري مي كنند ولي در نوع احشايي از طحال نمونه برداري مي كنند و روش ديگر كشت (كشت در محيط N.N.N) و يا تزريق به حيوان حساس آزمايشگاهي مي باشد و روش ديگر تست جلدي مونته نگرو است. روش پيشگيري هم كه به اين صورت است كه از پشه بند و توري و پرده و از D.D.T و داروهاي دوركننده حشرات مثل دي متيل فتالات استفاده مي كنند و درمان هم كه از تركيبات آنتي موان پنج ظرفيتي و سه ظرفيتي استفاده مي كنند وهمچنين از درمان غيردارويي مثل كرايوتراپي و ترموتراپي و روش جراحي و روش ايمنوتراپي هم استفاده مي كنند.

مقدمه

از جمله آفات مهم دامداران به خصوص آنهایی که در روستا به صورت سنتی اداره میگردند وجود تعداد زیادی که روی بدن دام در آغل یا طویله می باشد. شرایط بد بهداشتی جایگاه دام از یک طرف و نبودن آگاهیهای لازم از نحوه زندگی، تکثیر و و افزایش جمعیت کنه ها و روش کنترل آنان از سوی دیگر موجب خسارت و تلفاتی در دام می گردد. این موجودات انگل چون به تنهایی قادر به ادامه زندگی نبوده، روی بدن حیوانات و دامها را برای زندگی انتخاب می کنند و با تغذیه از خون و انتقال بیماری خطرناک از جمله زردی و یرقان همه ساله خسارات و تلفاتی را در گوسفندان بوجود می آورند و از این طریق سلامتی دام و انسان رابه خطر می اندازند بنابراین دامداران با ید این موجودات خطرناک را شناخته و با کنترل و مبارزه آن گوسفندان خود را از خطر مرگ و آلودگی و بیماریهای خطرناک نجات دهند.

شرایط آب و هوای ایران از نظر رشد و تولید مثل انگل ها بسیار مناسب است. به همین جهت در اکثر مناطق دامپروری آلودگی هایی دیده می شود. بنا به گزارش سازمان دامپزشکی 68 میلیون رأس گوسفند و بز در ایران موجود است.

در حیوانات مبتلا به انگل تولید گوشت شیر و سایر فرآورده های دام از حد طبیعی کمتر می شود. اگر نقصان بدن هر گوسفند راkg 5 سالانه در نظر بگیریم میزان کمبود گوشت با توجه، به 68 میلیون رأس دام 340 میلیون k می شود با توجه به قیمت هر کیلو گوشت در بازار قیمت گوشت ده ها میلیارد تومان می شود. که سالانه کشور ما متحمل می شود. که باید به این ضرر، ضررهای شیر و پشم و تلفات بیماریهای انگلی اضافه گردد. کنه این موجود خطرناک از نظر پزشکی و دامپزشکی اهمیت زیادی دارد. و بیماریهای بسیار خطرناکی را به انسان و حیوان انتقال می دهد. گروهی از کنه در داخل اصطبل ها و شکاف دیوار یا ترک های زمین و لانه پرندگان به سر می برند و گروهی از کنه ها در بیابان زیربوته ها و شکاف زمین ها به سر می برند کنه ماده پس از تخمگذاری تلف می شود. وقتی شرایط گرما و رطوبت کافی باشد پس از مدتی از تخم؛ نوازد کنه خارج می شود. گوسفند در طول حیاتش با بیماری های زیادی روبرو است که به برخی از این بیماریها ممکن است در اثر انگل هایی که روی پوست بدن حیوان جای می گیرد مبتلا شده و در صورت ابتلا پشم حیوان شروع به ریزش می کند و در برخی موارد خارشهای غیرقابل تحمل در پوست ایجاد می گردد. این نوع انگل ها که از نوع انگل های خارجی می باشند. باعث بروز بیماریهایی نظیر جرب، کچلی، خارش و از این قبیل می شوند. جهت جلوگیری از ابتلا حیوان به این انگل ها بعد از پشم چینی حیوان باید از روش حمام ضد کنه استفاده کرد. جهت حمام دادن دام بایستی از محلول های شیمیایی استفاده شود در مناطق مختلف و شرایط آب و هوای مختلف محلول شیمیائی که بایستی جهت حمام دام استفاده شود متفاوت است آنچه مسلم است باید شرایط اقدامی را با شرایط محلی وقف داد. کنه های حیوان را میتوان یکی از تخصص یافته ترین گروه کنه ها دانست که بصورت انگل خارجی بر روی مهره داران زمین به سر می برند این کنه ها در تمام حالات تکاملی بعد از جنین (به جز کنه های نر در بعضی از گونه ها) از خون و ترشحات بافت میزبان خود تغذیه می کنند. آلودگی شدید به کنه ها موجب خسارات اقتصادی زیاد و گاهی نیز مرگ میزبان در نتیجه خارش و کم خونی میگردد. چون این کنه ها معمولاً حامل عوامل بیماری زا چندی مانند ریکنسیا هستند و از نظر اقتصادی بسیار مهم و قابل توجه می باشند.

کنه های حیوان از نظر جثه از بزرگترین کنه ها هستند که طول برخی از آنها به 3 سانتی متر می رسد. فعالیت انگل بر روی بدن دام موجب کم خونی در گوسفند می گردد. در ضمن در اثر نیش زدن جراحات موضعی در دام ایجاد کرده و سبب می شود که گوسفند خود را بخاراند. در نتیجه پشم فاسد می شود. مدفوع انگل پشم را رنگین ساخته و به آسانی شسته نمیشود. گوسفندانی که خوب تغذیه نشده اند و یه آنهایی که در مقابل هوای سرد محافظت نمی شوند بیشتر در معرض ابتلا به این انگل بوده و بدین جهت شدت فعالیت انگل و ناراحتی هایی که ایجاد می کنند در اواخر زمستان بیشتر خواهد بود.

چکیده:

عرضه به موقع و مصرف کافی آغوز با کیفیت عالی مهم ترین عامل مدیریتی در تعیین سلامتی گوساله و زنده ماندن آن می باشد. آغوز، اولین ترشح تولیدی غدد پستان گاوها بعد از زایش است که حفظ ایمنی گوساله را تامین می کند. میزان جذب آغوز در 6 ساعت اول 100% در 12 ساعت بعد از تولد 50% در 18 ساعت بعد از تولد 25% و 24 ساعت بعد از تولد این مقدار به صفر می رسد.

گوساله باید بلافاصله بعد از زایش به میزان 6% وزن بدن (2 – 5/2 کیلوگرم) آغوز دریافت کند و 8 ساعت بعد از این مدت دوباره به همین مقدار آغوز مصرف نماید.

شیر مصرفی توسط گوساله به میزان 10% وزن تولید می باشد. تغذیه شیر تا مدت یکماه بهتر است از طریق ظرف سرسپتانک دار باشد و بعد از این مدت تغذیه شیر با سطل انجام می گیرد و تعداد وعده های تغذیه از شیر 2 بار در روز می باشد.

جایگزین های شیر می تواند در مقدار شخصی با شیر جایگزین گردند از جایگزین های شیر می توان به شیر پس چرخ، کازئینات کلسیم، آب پنیر و غیره اشاره کرد.

مصرف زود هنگام خوراک خشک مهم ترین عامل موثر در انتقال گوساله جوان از حالت متابولیسم و هضم پیش از نشخوار به وضعیت ویژه حیوان نشخوار کننده بالغ می باشد. این دوره انتقال در بر گیرنده تغییرات مورفولوژیک بافتهای دستگاه گوارشی همچون تغییرات عمومی در متابولیسم می باشد.

فرآورده های تخمیر اسیدهای چرب فرار بویژه اسیدهای پیروپیونیک و بوتیریک عامل رشد و تکامل یافتهای شکمبه می باشند.

نشان داده شده که جیره های متشکل از غذاهای متراکم، و در نتیجه با الیاف پایین موجب مصرف غذای کمتر هیپرکراتینه شدن پرزهای شکمبه وتوده ای شدن ساختمان ها پرزها می شوند. پرزها مشکل های غیر طبیعی داشته و توانایی آنها به جذب مواد مغذی کاهش می یابد. به طور معمول افزودن مقادیر 10 تا 25% علف خشک خرد شده یا آسیاب شده با کیفیت بالا یا مقادیری مواد الیافی مناسب دیگر، به خوراک آغازین کامل در گوساله ها توصیه می شود. نشان داده شده این روش عملی، ماده خشک مصرفی و افزایش وزن بدن را در مقایسه با تغذیه جیره های بدون مواد الیافی عمده، افزایش می دهد.

شکل فیزیکی – بویژه اندازه ذرات خوراک در آماده سازی خوراکهای آغازین برای گوساله ها فوق العاده مهم می باشند. خوراکهایی که به صورت ریز آسیاب شده اند، نه تنها موجب کاهش مصرف خوراک می شود. خوراکهایی که به صورت ریز آسیاب شده اند. نه تنها موجب کاهش مصرف خوراک می شود بلکه به احتمال قوی باعث پاراکراتوز شکمبه خواهند شد (که این بیماری در اثر کمبود روی هم به وجود می آید) زیرا آنها بین پرزهای شکمبه انباشته می شوند. همین دلیل مانع عمده استفاده از خوراکهای آغازین پلت شده است زیرا تشکیل پلت سفت می دهند، پس ضروری است خوراک را تا حد تشکیل ذرات کوچکتر آسیاب کرد.

در گوساله هایی که مقادیر محدودی شیر با جایگزین شیر دریافت می کنند تا بیش از 65% از تغییرات افزایش وزن بدن به میزان مصرف خوراک آغازین بستگی دارد. ماده خشک مصرفی در گوساله نشخوار کننده در حال رشد به طور توانی از سن 4 تا 8 هفتگی افزایش و سپس میزان آن بین 66 و 98 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی  در روز می باشد.

آب مصرفی باید به طور همیشگی در دسترس گوساله قرار گیرد با این تفاوت که در گوساله هایی که شیر مصرف می کنند 1 ساعت قبل و بعد از شیر دهی آب باید از دسترس گوساله دور گردد.

چکیده:

موطن اولیه مرغان مروارید آفریقا میباشد و نام اولیه آنها مرغ گینه بوده که می توان معرف منشأ و زادگاه اصلی آنها به حساب آورده شود. مرغان مروارید جز رده پرندگان، راسته پرندگان شکاری[1]،  خانواد قرقاولها[2]، و جنس نومیدا[3] و گونه مرغ مروارید[4] می باشد و مرغان مروارید مانند مرغ خانگی و بلدرچین دارای 39 جفت کروموزوم می باشد. و پوشش پر در این پرندگان به صورت کامل بوده و اکثر آنها به رنگ خاکستری و دارای انعکاس آبی رنگ است. گردن و صورت این پرندگان بدون پروپاهای آنها کوتاه و خاکستری رنگ می باشند. از نظر نژاد مرغان مروارید کاکل دار در میان سایر انواع دیگر خود اکثریت داشته و در عین حال نوع اصلی شناخته می شوند. اهمیت اقتصادی مرغان مروارید تا حدودی در سطح کمتر نسبت به سایر طیور تخمین زده می شود. مرغان مروارید دارای گوشتی لذیذ، مطبوع و خوشمزه با درصد پروتئین بالا و انرژی کم می باشد. تولید تخم در انواع وحشی آنها بیش از 10 عدد در هر دوره نبوده و دوبار در سال کرچ می شوند و انواع اهلی آنها بین60 تا 90 عدد در سال تخم می گذارند و حد متوسط وزن تخم آنها 40 تا 45 گرم می باشد. با فعالیت های اصلاح نژادی و افزایش ظرفیت ژنتیکی آنها موفق شده اند در طول یک دوره تخم گذاری 9 تا 10 ماهه تولید سرانه هر قطعه از این مرغان را به حدود 160 تا 170 عدد تخم برسانند. متوسط وزن این مرغان در یک دوره پرورشی 12 هفته ای معادل 1200 تا 1300 گرم و بعد از 14 هفته پرورش به حدود 1400 تا 1500 گرم با ظرفیت تبدیل 4: 1 می رسند.

تخم مرغان مروارید در مقایسه با تخم مرغ های معمولی کوچکتر بوده و وزنی معادل 43 تا 48 گرم دارند و رنگ پوسته ای آنها قهوه ای با لکه های روشن تر می باشد. و نکته قابل توجه در مورد تخم مرغان مروارید نسبت بالایی میزان پوسته و زرده آنها است. ودر حالی که مقدار سفیده نسبتاً تا حد محسوسی در سطح پایین تری قرار دارد  وهمچنین در مقایسه با تخم مرغ های معمولی میزان بالای ویتامین A و ویتامین B₂ و داشتن ویتامین E آن جلب توجه می کند. مرغان مروارید در سنین 16 تا 18 هفتگی به بلوغ جنسی می رسند. و برحسب آزمایشات انجام شده میزان سرعت رشد مرغان مروارید در مقایسه با مرغ های گوشتی در حد قابل توجهی کندتر می باشد. مناسبترین درجه حرارت برای ماشین های جوجه کشی مرغان مروارید 7/37 تا 8/38 درجه سانتی گراد توصیه می شود و مناسبترین رطوبت برای جوجه کشی تا قبل از 3 روز آخر دوره جوجه کشی مقدار 60% و در 3 روز آخر جوجه کشی حداقل 70% رطوبت نسبی میباشد. دوره جوجه کشی در مرغان مروارید جمعاً 27 روز به طول می انجامد. جوجه کشی مصنوعی مرغان مروارید، در ماشین های ستر 24 روز و در ماشین های هچر 3 روز به طول می انجامد.

 مقدمه :

پيشرفتهاي  جديد و بهبود  روشهاي  پرورش ماهي،خصوصاً روشهاي توليد تخم، نوزاد و بچه ماهي ، باعث شده است كه توليد آبزيان هر ساله

در حدود 10% ،افزايش رشد داشته باشد. تاكنون

بيش از 300 گونه ماهي مختلف جهت پرورش

 استفاده شده كه هر كدام روش تغذيه ونيازهاي

 غذايي متفاوتي دارند

       ارزش غذايي ماهي:

ماهي وآبزيان از گذشته بعنوان يكي از غذاهاي بسيار مهم

 از حيث ارزشها دارويي مطرح  بوده است. در دهه هاي

اخير نيز با توجه به رشد روزافزون جمعيت و در حاليكه نيمي از مردم دنيا دچار سوء تغذيه هستند، ماهي مي تواند در مقام  تأمين  پروتئين مصرفي مردم از جايگاه ويژه اي برخوردار باشد.
ماهي با دارا بودن 19% پروتئين و جذب 99% از اين ميزان پروتئين و همچنين چربيها و اسيد آمينه هاي ضروري بدن و ويتامينها و موادمعدني مهم از نظر غذايي داراي ارزش بسيار بالايي مي باشد.

     مقدمه

   تریپانوزومها گروه وسیعی از تاژکداران خون ونسج راتشکیل می دهندکه باعث ابتلا انسان وسایر پستانداران می گردند.در ایران نوع انسانی آن که تاکنون گزارش نشده است .ولی برخی از انواع حیوانی آن وجود دارد.بعضی ازانواع تریپانوزومها در انسان و حیوانات ايجاد بيماري مي كنند مانند: تریپانوزوما رودزینس.در حالیکه برخی دیگربیماریزایی چندانی ندارند مانند: تریپانوزومارانژلی.عده ای از این تریپانوزومها توسط بزاق ناقل منتقل می شوند که به آنها سالیواريا گفته می شود.برخی دیگر این انگلهاتوسط مدفوع ناقل انتشار می یابند که به آنها استرکورایا گفته می شود.

     گونه هایی از تریپانوزومهاکه از نظر پزشکی ودامپزشکی دارای اهمیت هستند عبا رتنداز:تریپانوزوماگامبینس ،رودزینس ،کروزی.

    تریپانوزومیاز آفریقایی

    بیماری خواب آفریقایی از ابتدا دردو منطقه جغرافیایی کاملا“ مجزا وبه دو شکل قابل افتراق از نظربالینی روی داده است.تریپانوزوما گامبینس عامل نوع گامبیایی یا آفریقای غربی بوده و رودزینس عامل خواب رودزیایی یاآفریقای شرقی است که موجب بیماری خفیف در جانوران شکار بومی و عفونت شدید در بسیاری از جانوران اهلی می شود اما در انسان ایجاد عفونت نمی کند.عامل بیماری تریپانوزومها پروتوزوئر تاژکدارهستند که دارای غشایی موجدارمی باشند وبوسیله مگس تسه تسه منتقل می شوند. دو نوع انسانی تریپانوزومها به نامهای گامبینس ورودزینس بوده که نمی توان یکی را از دیگری بوسیله صفات مورفولوژی تشخیص داد.در این تریپانوزمها دو عنصر تشکیل دهنده در دوره بیولوژیکی آنها وجود دارد:یکی در میزبان مهره دار و دیگری در ناقل بی مهره.

   مگس تسه تسه با تزریق بزاق میزبان را آلوده می سازد چون که این انگل در قسمت جلویی دستگاه گوارش رشد می کند. حالت اپید می بیماری با انگل رودزینس موارد بسیار کمی را شامل می شود.

     آلودگی آندمیک در میان گاو چرانان آفریقای شرقی دیده می شود و همچنین دربین شکارچیان ،ماهیگیران،جهان گردان و ......مشاهده مي شود.

مقدمه :                          

    در ابتدا سخن را مزين می نمايم به گوهری از سرچشمه علم و نور حکمت که درآيه 66 سوره نحل مي فرمايد « وَ اِن لَکُم فی الانَعام لَعبرة نُستَقیکُم ممافی بُطُونِه من بَینِ فَرثٍ و دَمٍ لَبَناً فالعِناً سآئغِاً لِلشّاربِيَن»

« و در وجود چارپایان درس عبرت بزرگی برای شما قرار داد، از درون شکم آنها از میان غذاهای هضم شده و خون شِيرگوارا به شما می نوشانِيم اِين براستی آیت الهی است، سرچشمه ای آنچنان آلوده و تنفر آمِيز، اما محصولش این چنين خالص و زيبا، دل انگيز وگوارا»

شير بهترین غذای طبيعی شناخته شده و يگانه منبع غذایی نوزاد پستانداران است و نقش مهمی در تغذيۀ کودکان در حال رشد ايفا می نمایید، همچنين منبع غذايي ارزش مندی برای افراد بالغ به ويژه سالخوردگان می باشد. شير به سبب داشتن دو جزء اصلی خود یعنی کلسيم و پروتئین در تغذيه انسان از جايگاه ارزشمندی برخوردار می باشد. پروتئين شير حاوی اکثر اسيدهای آمينۀ ضروری است که معمولاً در غلات مورد مصرف غذایی مستقیم انسان به مقدار کم یافت می شود و نيز پروتئين های شير به سادگی هضم می‌شوند و تقريباً با هزينه کمی تهيه می گردد.